کبوتر

سخن بگو ببینمتکه مانده ای و جایِ پایِ عابران به سینه اتبمیرمت ! ببین که گَردِ شب نشسته بر نگاهِ پاکِ توسخن بگو زِ صبحدم.تورا به اشک هایِ آسمان و منبه جانِ عاشقانه هاکه خوانده هر مسافری به گوشِ توسخن بگو،به گوشِ من ببینمتکه موچ هایِ بی قرارچگونه سر به دامنِ تو می نهندتو آخرین پناهِ هر شمسته دل،صبورِ من،سخن بگو ز صبحدم ! سهراب پروازبرچسبها: سهراب پرواز, شعر, کتاب, کتاب شعر, سخن بگو ببینمت + نوشته شده در دوشنبه پانزدهم آبان ۱۳۹۶ساعت 23:25&nbsp توسط سهراب پرواز | کبوتر...

---

کبوتر...

بارِ شب را می کشم بر دوشجویمت در کوچه هایِ ساکت و خاموشبینمت چون خفته ای در انزوایی تلخگیرمت ای مانده تنهاتنگ در آغوش.تا نبینی سایه سانی را زِ فرطِ تنگدستی گوشه ای مدهوش. از سکوتِ مردگان در رختخوابی نرمتا سرودی کز لبانِ ناشناسی می شود آونگتا زند ناقوس جان را بانگِ مرگ آهنگجایِ شب آوارگان از جان سپارم گوش.مرده بنگر آدمی راگر که هم نوعش چو اشک از دیده گم گرددگر که هم نوعش به پیشِ چشمِ او گردد فراموش . سهراب پرواز برچسبها: سهراب, پرواز, سهراب پرواز, کتاب, درآیینه زمان + نوشته شده در پنجشنبه بیست و پنجم آبان ۱۳۹۶ساعت 11:13&nbsp توسط سهراب پرواز | کبوتر...

---

کبوتر...

---

کبوتر...

پرواز در غبارچه کس سکوت می خرد ؟کسی مگر به پیشِ تومرا زِ خویش می برد ؟کبوترِ هنر دریغدگر در این غروبِ جمعه ی سیاهکه خفته پشتِ ابر،ماهز مهر یا به اشتباهدر آسمانِ پُر ز غم؟نمی پردنمی پردببین چه زود رفته ایببین چگونه خفته ایکه زنده رودِ خشک همبه پایِ خودشبیهِ شمع می چکدز سوز می دمد به سازنوایِ گریه می زندهمیشه خنده هایِ تونویدِ کار بود و عشقدریغگریه های ماجوابِ خنده هات رانمی دهدنمی دهدتو خفته ای و تا ابدز چشمِ خویش اصفهانشراره می چکاند و به خوابِ خوش نمی رودنمی رود . سهراب پروازبرچسبها: سهراب, پرواز, سهراب پرواز, زاون قوکاسیان, در آیینه زمان + نوشته شده در جمعه دهم آذر ۱۳۹۶ساعت 3:55&nbsp توسط سهراب پرواز | کبوتر...